Time to Heal…?

Het verwart mij..Mijn moeder haar dementieVerwart mij... De eerste weken was haar, met name negatieve, emotie heftig tot heel heftig.Ik stond tegenover iemand die op mijn moeder leek.. Ze was veranderd in iemand waar angst, woede, onmacht en drama de overhand hadden...Gevangen door de Alzheimer waar ze uit probeerde te vluchten.. vastgeketend door een boosheid... Lees verder →

Een mandje aan een koordje

De verhuizing van paps komt dichterbij…de afgelopen weken zijn we door het huis gelopen en is er van alles door onze handen gegaan..Herinneringen..verbazingen..verrassingen… soms kwam er een verhaal…soms..viel er een stilte..zo nu en dan viel er een traan of werd hij geluidloos weggeslikt..De garage staat vol met spul wat weg kan, 20 grote klikozakken vol... Lees verder →

Bye bye 2019

Ons kikkerlandje had de Kerst grijs en blubberig gekleurd, de sneeuw bleef ook dit jaar uit en ik dacht, volgend jaar vier ik Kerst in de sneeuw, zoals het hoort... De gedachte bleef totdat ik een foto van mijn nicht voorbij zag komen waarop hun auto door een groot geel gevaarte, door de sneeuw, de... Lees verder →

Moedertje tijd

Ik kom niet vaak in de plaats waar ik ben opgegroeid, althans niet in het centrum of in de plaatselijke horecagelegenheden. Ik heb er vanaf mijn 7de gewoond, ik heb het zien groeien en groter worden. Ik heb kennis gemaakt met leeftijdsgenootjes en hun papa's en mama's, waarvan de meeste door de tijd heen uit... Lees verder →

2017, de laatste dag

De laatste dag.. Mensenlief wat is er véél gebeurd.. Al bladerend door mijn ikjes voelt december 2016 niet veel verder weg dan vorige week. Ik bemerkte dat ook dit jaar het kerstgevoel op zich liet wachten en voordat ik het wist was de Kerst ineens voorbij.. Het weer sleurt zich naar het nieuwe jaar, de... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑