Rokende leerkrachten

Tijdens mijn roerige middelbare schoolleven was roken in de klas, nu inmiddels ruim 40 jaar geleden, heel gewoon..althans voor de leerkrachten.
Zo had ik een doorgerookte leraar duits, zijn wittige haar had een gele nicotine kuif en ook op zijn mond en vingers waren de rooksporen zichtbaar.
Hij had 2 regels, hij mocht je en dan slaagde je voor zijn vak…of hij mocht je niet en dan kon je Duits beter uit je vakkenpakket laten vallen….Mij mocht hij..

De conciërge, de man waar je altijd terecht kon, voor een bakkie, een praatje, of beide..altijd met een shaggie tussen zijn lippen slofte hij door de gangen van de school en luidde iedere 50 minuten handmatig de schoolbel.. Hij zorgde dat het maken van strafwerk in de hal nooit echt als een straf voelde..”ach meissie, is het weer zo ver, hier een bakkie en ga maar lekker aan tafel zitten”

En dan hadden we onze stomende handenarbeidmevrouw. De stoom kwam hoofdzakelijk van het roken maar zo af en toe kwam het uit haar oren. Dan pakte ze je spullen af en verborg het achter slot en grendel.
Zo ook die dag verdween er, onder luid protest van ons, het een en ander in haar laatje..
Ze stak voldaan een sigaret op..De jongens riepen haar met de vraag of ze iets uit de voorraadkast mochten pakken, ze legde haar sigaret op een stenen asbak en liep zuchtend met haar grote sleutelbos naar de inloopkast..opende de deur en liep naar binnen..
De jongens deden de deur dicht, draaiden hem op slot en de bos sleutels vloog door het lokaal.

Onder het gebonk en gescheld draaiden we het laatje van haar bureau open, gristen onze spullen eruit, deden de la op slot en gooiden de sleutelbos weer terug naar de jongens..
Ik plakte haar smeulende sigaret met lijm aan de asbak.. en plofte op mijn kruk..
De deur sloeg open en de juf kwam al tierend het lokaal in stampen, greep naar haar sigaret, althans wat daarvan over was gebleven en de asbak donderde van de tafel..
We kozen al gierend het hazepad. Niet veel later werden we op het matje geroepen en kregen een fikse preek van de directeur.. de conciërge schudde met zijn hoofd, tussen zijn lippen hing een shaggie…in zijn ogen zag ik een lach..
Hij slofte naar de uitgang..
pakte de bel….en luidde de pauze in..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: