Time to Heal…?

Het verwart mij..Mijn moeder haar dementieVerwart mij... De eerste weken was haar, met name negatieve, emotie heftig tot heel heftig.Ik stond tegenover iemand die op mijn moeder leek.. Ze was veranderd in iemand waar angst, woede, onmacht en drama de overhand hadden...Gevangen door de Alzheimer waar ze uit probeerde te vluchten.. vastgeketend door een boosheid... Lees verder →

Een dag met een zilveren randje..

29 mei ligt inmiddels al 7 weken achter ons.Alzheimer liet en laat mijn moeder van alles geloven en neemt bezit van haar gedachten.. Haar trauma's en de ervaringen vanuit de oorlog versterken dit..Het maakte dat ze haar nieuwe leefomgeving de eerste 4 weken als onveilig ervoer en samen met het niet accepteren van de nieuwe... Lees verder →

Hutkoffers..Dag huis

Het huis is leeg.. de 3 oude hutkoffers staan buiten, ze krijgen een nieuw thuis, zeven zeeën hebben ze bevaren, volgestopt met huisraad en kleding, gevuld met honderden herinneringen.De tand des tijds heeft ze beschadigd, de krassen en deuken zijn duidelijk zichtbaar evenals de slijtageplekken, het kapotte slot en het verdwenen handvat..Ik maak nog één... Lees verder →

Rokende leerkrachten

Tijdens mijn roerige middelbare schoolleven was roken in de klas, nu inmiddels ruim 40 jaar geleden, heel gewoon..althans voor de leerkrachten.Zo had ik een doorgerookte leraar duits, zijn wittige haar had een gele nicotine kuif en ook op zijn mond en vingers waren de rooksporen zichtbaar.Hij had 2 regels, hij mocht je en dan slaagde... Lees verder →

Biologiejuf en het skelet

We blijven nog even in de schoolherinneringen, getriggerd door een stoffen boodschappentas met leren hengsels zit ik ineens in een biologieles bij een verstokte vrijgezelle juf…Ik moet haar leeftijd gokken.. een jaartje of..40? Geen flauw idee… ook bij haar moest ik vooraan komen zitten.Naast haar bureau stond de boodschappentas waar zij steevast rond 12 uur... Lees verder →

Look before you leap

Nog een aantal boeken te gaan en dan is alles wel bekeken. Het zijn vooral boeken over de oorlog, ik leg ze apart op een stapel "voor neef" die ook de 3 grote hutkoffers meeneemt. Een fijne gedachte, blijven ze toch in de familie. 1 hutkoffer gaat naar paps.Nog 2 rijen.. en ineens kom ik... Lees verder →

Herinneringen op zolder

Paps en mams zijn verhuisd. Het oude huis staat er verlaten bij. Overal liggen nog de restanten van wat is geweest.. De zolder ademt verleden tijd.. De grote witte kasten zijn met een kleine aanpassing prachtige zadelkasten geworden en staan nu op de stal van mijn oudste dochter.Op 1 van de kasten prijkt nog steeds... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑