Turborat

Het kleine doggekind van dochter en schoonzoon bleef een nachtje logeren. Alles verliep volgens plan, het mannetje gedroeg zich bijna voorbeeldig… bijna.. tot halverwege de middag was het enige “minpuntje” zijn schelle gekef.. wat ook weer een lachmomentje creëerde tijdens een telefoongesprek.
De mevrouw aan de andere kant van de lijn maakte de opmerking : ” het is vast een kleine ADHD-er met een ego van een herdershond”. Ik beaamde het lachend en ondertussen probeerde ik het gekef te laten stoppen met totaal zinloze hand-zwaai- gebaren..en sissende sssssstttss..
Het gesprek kwam ten einde en hondebeest was inmiddels aan het stoeien met een tennisbal.

Ik liet hem uit, gaf hem een koekje en stapte de deur uit, trok de deur dicht en hoorde de tuinman zeggen..”de hond glipt weg”
Het kleine monster schoot de weg op met mij en de tuinmannen in zijn kielzog..
20 min. later met een tong als een uitgedroogde zeemleren lap, een file op alle wegen rondom de rotonde, veel support en geduld van auto- en vrachtwagenchauffeurs, kon ik de turborat in zijn nekvel grijpen.

Dank aan onze tuinmannen en alle chauffeurs voor hun geduld en hulp.
En die ene, ongeduldige, onbegripvolle, ouwe chagrijn van een man, die doelbewust op mij af kwam en tegen mij aan reed, hem stuur ik een wolkje begrip en compassie voor mens en dier..

Ow en en de vluchtgevaarlijke Honda V-vdB … tja.. die ligt knock out naast mij op de bank..
🐾🤦🏻‍♀️

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: