Petroleumblauw

Paps gaat verhuizen en ik sta in mijn oude kamer midden tussen spullen die weg kunnen.
De muren zijn netjes behangen, de kozijnen stralend wit.. dat is weleens anders geweest…
Ik neem mijzelf mee naar pakweg 42 jaar geleden en sta midden in het verhaal van mijn petroleumblauwe naar patchouli olie ruikende kamer..
Ik had mijn bed op palets gezet, ik was er namelijk altijd van overtuigd dat er iets of iemand onder mijn bed lag. Naast mijn bed stond een nachtkastje met al mijn geheimpjes.
Tegenover het voeteneinde stond een oude platenspeler op een gestoffeerd eiken krukje.
Mijn hangout tafel was eveneens een palet met er omheen kussens om op te zitten. In een kast, gemaakt van kistjes, bewaarde ik alles wat voor mij van waarde was..
Een bureau voor al mijn studiemomenten..maar ik denk dat ik hem het meeste gebruikt heb om strafregels of strafwerk op te maken.. ja ja ik was mij er een..
De muur beplakte ik met.. euh.. hier moet ik toch even over nadenken.. misschien met uit de Hitkrant gescheurde posters?
En toen kwam het moment waarop ik bedacht dat het anders kon.. anders qua kleur dan..
Ik pakte mijn fiets, reed naar een verfwinkel, zei dat ik een muur wilde verven en niet veel later liep ik met een tas vol verfspullen ons huis binnen. Op de vraag wat ik ging doen antwoorde ik..”ow niets bijzonders hoor”, liep de trap op, mijn kamer in, deed de deur dicht en schoof een kast voor de deur.. zette een LP op en de verfklus kon beginnen…
De muur kleurde langzaam petroleumblauw. Het stukje muur boven mijn raam nam ik mee en raakte per ongeluk het kozijn.. dat ik gemakshalve ook maar meenam..
De kleur beviel mij kennelijk zo goed dat ik aan het eind van de dag ook mijn nachtkastje, kistenkast, kasten en bureau voorzien had van een nieuw kleurtje..
Vol trots presenteerde ik mijn zelfgeverfde kamer…Tadaaaaaahhhh..
Ik kan mij vaag herinneren dat de reactie van mijn ouders minder enthousiast was.. en op hun vraag of ik alles met muurverf had geschilderd, was mijn antwoord: “Ja, goed hè!”..
Tja…ik was 13 en alles kon…

Van de week was ik op zolder en verscholen achter een grote kast
vond ik, mijn inmiddels gammele, maar nog steeds petroleumblauwe nachtkastje terug..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: